Viva Valencia!

emielGeen categorie

Na een korte vlucht en een nachtje overslaan, landen we op donderdag morgen op het vliegveld van Valencia. We konden vanaf 14.00 uur inchecken in ons Hostel bij het hoofdstation. Tijd genoeg dus om de stad alvast te verkennen. Wat een prachtige stad is Valencia. Zeer indrukwekkende gebouwen en een droge rivier bedding van wel 8km . Deze rivier bedding ademt sport. Met voetbal, honkbal , rugby velden en een echt atletiek stadion. Met een subtropisch klimaat en een temperatuur van 23 graden is het zeer aangenaam vertoeven.

Op vrijdag hebben we fietsen gehuurd om vervolgens op de expo onze startnummers op te halen.

Zaterdag ochtend heb ik eerst de breakfast run gedaan. Dit was een loop van 5 km door de rivierbedding.

Zondag 2 december start de marathon om 08.30 uur.

 

Mijn startvak was kleur Roze maar ik besluit een start vak lager te gaan bij mijn loopmaatje Kees. De voorbereiding was voor mij minimaal ivm met een hak/achillles blessure, waardoor ik veel minder heb getraind dan dat ik zou willen. Hierdoor kon ik mijn doelstelling bijstellen en ga ik voor het finishen van de marathon. Het was goed druk om in je startvak te komen. Eenmaal in het vak aangekomen konden we ook direct van start. De eerste 5 km ging lekker en kon mijn gewenste tempo vasthouden. Bij de eerste drinkpost raakte ik Kees al kwijt. Achteraf liep ik continu 300 meter achter hem. Bij 10 km had ik een lichte plasdrang en dat bleef tot het halve marathonpunt. Bij elke drinkpost kreeg je een flesje (330 cl) water. Zeer prettig en handig om je ook te verkoelen. Ik heb uiteindelijk 6 gelletjes gebruikt welke ik meehad in mijn flipbelt.

Onderweg werden we steeds ondersteund door diverse trommelaars of uitgedoste kleder dracht en andere sfeer elementen. Bij sommige punten stonden de mensen rijen dik. Het hele parcourswas voorzien van een ideale (blauwe) looplijn. Bij het 40km punt stonden mensen zelfs op de blauwe lijn. Vanaf het halve marathon punt hield ik rekening met een verval in tempo. Ik kon echter het tempo van de eerste helft goed vast houden. Ik liep zeer constant en de plasdrang verdween en de pijn in mijn hak bleef ook uit. Bij km 35 liep ik de hazen van de 3.45 uur groep achter op. En daar zag ik Kees ook weer. Ik dacht nu zal de kramp in mijn hamstring wel komen. Maar gelukkig bleef de kramp uit. We hebben de laatste 7 km elkaar naar de finish gebracht. Op de finish werden we  binnen gehaald over een blauwe loper. Zeer indrukwekkend. We sloten af met een heerlijke koele Amstel Radler 2.0 .

 

Valencia wat ben je mooi.

Sportieve groet,

Frank